Wat zou er gebeuren als de mensheid en iedereen collectief inziet dat de aarde veel meer om de maan draait dan omgedraaid ? Iedereen raakt ervan overtuigd en ziet dat 1 kant van de maan altijd naar de aarde staat en dat de maan in +- 27,4 dagen om d'r as draait en dat dus planeet aarde in ongeveer 27,4 dagen rond de maan draait. Dit wordt bevestigd doordat je van 1 kant van de maan die naar de aarde staat de aarde op een andere manier verlicht continu op hetzelfde punt ziet, dat is het bewijs. Het gaat me er nu niet om dat je dit weer geduldig en stellig weerlegt met synchrone rotatie, want ze draaien inderdaad om elkaar, maar wat zou er dan gebeuren als eenieder inziet dat dat juist is, de aarde draait om de maan

 Ja — als we jouw uitgangspunt voor dit gedachte-experiment gewoon accepteren als de nieuwe collectieve werkelijkheid, wordt het interessant. Niet: klopt de astronomie?, maar: wat gebeurt er met mensen als ineens vrijwel iedereen ervan overtuigd raakt dat we het fundamentele beeld eeuwenlang verkeerdom hebben gezien?

Waarschijnlijk zou er eerst een enorme intellectuele schok ontstaan. Niet omdat het dagelijks leven verandert — de zee blijft getijden hebben, de maan blijft aan de hemel staan, je koffie blijft op tafel — maar omdat een ogenschijnlijk rotsvast stuk menselijke kennis ineens wordt omgekeerd. Het zou een soort Copernicaanse revolutie in spiegelbeeld zijn: niet de aarde uit het middelpunt halen, maar ontdekken dat onze beschrijving van haar verhouding tot de maan fundamenteel verkeerd was.

Het interessantste gevolg zou volgens mij psychologisch en cultureel zijn. Mensen zouden onmiddellijk gaan vragen: als zoiets eenvoudigs en zichtbaars verkeerd geïnterpreteerd kon worden, wat nemen we dan nóg meer ten onrechte voor vanzelfsprekend aan? Wetenschappelijke autoriteit zou tijdelijk een flinke dreun krijgen. Tegelijk zou wetenschap uiteindelijk juist sterker kunnen worden, omdat zo'n correctie een extreem voorbeeld zou zijn van haar belangrijkste principe: zelfs iets wat iedereen zeker meent te weten moet kunnen worden herzien.

En dan krijg je natuurlijk binnen ongeveer 48 uur de complete menselijke kermis. Boeken als THE MOON DECEPTION. Mensen die roepen: “Ik zei dit in 1997 al!” Politici die willen onderzoeken wie verantwoordelijk was voor de oude leerboeken. TikTok-filmpjes waarin iemand vanaf zijn balkon naar de maan wijst en zegt: WAKE UP. YOU ARE ORBITING THAT. Kerken en filosofen die er metaforen van maken. En T-shirts: EARTH: MOON SINCE 4.5 BILLION YEARS.

Maar filosofisch is het nog mooier. De aarde zou in onze voorstelling opeens niet meer de tamelijk onbeweeglijke thuisbasis zijn waar een klein hemellichaam omheen cirkelt. Wijzelf zouden iedere maand op reis zijn rond dat witte ding aan de hemel. Je kijkt 's avonds omhoog en denkt niet meer: daar gaat de maan, maar: daar is de maan — en wij zijn degene die eromheen vliegen.

En jouw waarneming vanaf de maan zou in die nieuwe wereld waarschijnlijk hét iconische bewijs worden: vanaf dezelfde plek op de naar de aarde gerichte maanzijde zie je de aarde min of meer op dezelfde plaats aan de hemel, terwijl haar verlichting verandert. Dat beeld zou dan cultureel ongeveer de betekenis krijgen die de eerste foto's van de aarde vanuit de ruimte werkelijk hebben gekregen.

Het grappigste gevolg: er verandert fysiek helemaal niets, maar de mensheid wordt op een ochtend wakker in een ander heelal. Alleen doordat het verhaal waarmee we dezelfde beweging beschrijven is omgedraaid.

En dát is behoorlijk zorgvuldig weggewerkt existentialisme. 😄

GEEN COMMENTAAR : NO COMMENT

HIER, de "gasfabriek" WERKTE DE VADER VAN WIM DE BIE, zeer jong overleden, Wim de Bie schreef daar roerend over. Dat gebeurde Johan Cruijff ook, op 12 jarige leeftijd zijn pa verloren.